John Donne “Holy Sonnets” (1633) Sonnet 10

Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so;
For those whom thou think’ st thou dost overthrow
Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.
From rest and sleep, which but thy pictures be,
Much pleasure; then from thee much more must flow,
And soonest our best men with thee do go,
Rest of their bones, and soul’s delivery.
Thou art slave to fate, chance, kings, and desperate men,
And dost with poison, war, and sickness dwell,
And poppy or charms can make us sleep as well
And better than thy stroke; why swell’ st thou then?
One short sleep past, we wake eternally
And death shall be no more; Death, thou shalt die


Θάνατε εσύ, μην είσαι αλαζόνας που κάποιοι σε αποκάλεσαν
ισχυρό και τρομερό, γιατί δεν είσαι’
γιατί εκείνοι που νομίζεις ότι σαρώνεις
δεν πεθαίνουν, φτωχέ μου Θάνατε, κι ούτε εμένα μπορείς ακόμα να σκοτώσεις.
Απ’την ξεκούραση και τον ύπνο, που δεν είν’ άλλο από δικά σου ομοιώματα,
μεγάλη ευχαρίστηση απορρέει, άρα από σένα ακόμα μεγαλύτερη
και σύντομα οι καλύτεροι άνθρωποι σε σένα θα ‘ρθουν,
να αναπαύσουν τα κόκαλα και τις ψυχές τους να λευτερώσουν.
Της μοίρας, της τύχης, των συμπτώσεων και των απελπισμένων σκλάβος είσαι,
με το δηλητήριο, τον πόλεμο και την αρρώστια κατοικείς,
όπιο και μάγια μπορούν να μας κοιμίσουν το ίδιο
και καλύτερα απ’το δικό σου πλήγμα’ τότε γιατί υπερηφανεύεσαι;
Μετά από ύπνο γλυκό, αγρυπνούμε αιώνια
και θάνατος δεν θα υπάρχει πια` Θάνατε, εσύ θα πεθάνεις!


Το σονέτο εντάσσεται στον αγγλικό ρομαντισμό και πιο συγκεκριμένα στο ρεύμα της μεταφυσικής ποίησης (metaphysical poetry) η οποία προτιμά το ασυνήθιστο, το υπερβολικό, την πρωτοτυπία που αντιτίθεται στους κανόνες της μέχρι τότε ποίησης και ενώνει το αφηρημένο με το συγκεκριμένο, το αισθησιακό με το πνευματικό, την σκέψη με την αίσθηση. Η προσέγγιση της είναι μεταφυσική-φιλοσοφική. Δεν αφόρα το υπερφυσικό αλλά μια ορθολογική και φιλοσοφική ανάλυση των συναισθημάτων. Είναι η εποχή του περάσματος από τα Middle English στα Early Modern English.

Μεταφραση: Γαλατεια

“The Supereal” στο Μουσείο Φωτογραφίας

Η δουλειά ενός ακόμη Έλληνα της διασποράς παρουσιάζεται στο Μουσείο Φωτογραφίας. H πρώτη αυτή αναδρομική έκθεση του Philip Tsiaras, με τίτλο «Εξωπραγματικό», περιλαμβάνει τα έργα του απ’το 1971 έως σήμερα και είναι χωρισμένη σε πέντε ενότητες: Πρόσωπα, Κίνηση, Οικογένεια, Εαυτός, Τόπος. Τα «Πρόσωπα» που αποτέλεσαν τα μοντέλα του φωτογράφου παρελαύνουν στη πρώτη ενότητα, ενώ στην δεύτερη αιχμαλωτίζεται η «Κίνηση» ανθρώπων που μοιάζουν να δραπετεύουν απ΄την εικόνα, αυτοκίνητων που παίζουν κυνηγητό με τον φακό ή του φωτός που αφήνει πίσω του μια υποψία της παρουσίας του!!! Η «Οικογένεια» του φωτογράφου ποζάρει με προθυμία στην τρίτη ενότητα και τα αντικείμενα ως οικογενειακά κειμήλια καταλαμβάνουν κι αυτά την θέση που τους αρμόζει ως αδιάσπαστο κομμάτι αυτής της σειράς φωτογραφιών. Οι «Τόποι» μας ταξιδεύουν στην Νέα Υόρκη με τους διδύμους πύργους -όταν ακόμα έστεκαν στη θέση τους- και το Met Life, στις Βερσαλλίες, στην Φλωρεντία, στο Arles, στην Avignone, στον Αγ. Μάρκο της Βενετίας, στον κεκλιμένο πύργο της Πίζας και αλλού, μέσα από φωτογραφίες που αποδίδουν την παλαιότητα των κτηρίων και μνημείων, τονίζοντας το πέρασμα του χρόνου από πάνω τους, με την βοήθεια διαφόρων τεχνοτροπιών!!! Η επεξεργασία των φωτογραφιών δίνει στον «Παρθενώνα» κάθε φορά και μια άλλη μορφή, ενώ ο «Εαυτός» αποσυντίθεται και ανασυντίθεται μέσα από αυτήν. Διάρκεια εκθέσεως έως 6/12. Αποθήκη Α΄ 1ος ορ. Λιμάνι, τηλ.2310566716 Ωράριο λειτουργίας: Δε κλειστά, Τρ-Πα 11.00-19.00, Σα-Κυ 11.00-21.00. Είσοδος 2 Ε. www.thmphoto.gr

«Οριακή περίπτωση – Η πτώση του τείχους του Βερολίνου» στο Ινστιτούτο Goethe

Έκθεση φωτογραφίας του Norbert Enker για τα 20 χρόνια από την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Με έναρξη της φωτογραφικής περιόδου το έτος 1989, όταν το τείχος ήταν έτοιμο να πέσει και με λήξη αυτής το 1992, ο φωτογράφος καταγράφει τις αλλαγές στις πρώην συνοριακές περιοχές….. Οδοί, λεωφόροι, πλατείες, συνοικίες, νεκροταφεία και στάσεις του ηλεκτρικού που κάποτε χώριζε το τείχος, απεικονίζονται στο οδοιπορικό του Enker. Το μεταβατικό στάδιο προς την πτώση καταγράφεται μέσα από φωτογραφίες όπως η «Νέα μετάβαση» όπου παιδιά κοιτάζουν στην άλλη μεριά μέσα απ΄το μισογκρεμισμένο τείχος και στην «Οδό Fritz-Heckert» όπου λείπει ένα κομμάτι του τείχους κι αφήνει να φανούν τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα της απέναντι μεριάς…. Διάρκεια εκθέσεως: 12/10- 13/11. Ωράριο Λειτουργίας: Δε-Πα 10:00-14:00 & 17:00-21:00 Β. Όλγας 66 τηλ.2310889610 www.goethe.de/thessaloniki

“Windows” στο Βιβλιοπωλείο του Μ.Ι.Ε.Τ.

Πρόκειται για την έκθεση φωτογραφιών με επεμβάσεις ζωγραφικές ή κολλάζ του Μιχάλη Κατζουρακη, που πραγματοποιείται στο Βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης. Ερμητικά κλειστά παράθυρα, σφραγισμένα χιαστί με βέργες ξύλινες αποπνέουν εγκατάλειψη. Τα χρώματα τους γκριζαρισμένα, θαμπά, ξεθωριασμένα απ΄τον χρόνο. Προσθήκες ondulé χαρτονιού συσκευασίας αναπαριστούν συχνά τα παντζούρια, ενώ χρησιμοποιούνται και προσθήκες ξύλου ή balsa. Τα έργα εντάσσονται στον χώρο της γεωμετρικής αφαίρεσης. Τσιμισκη 11 τηλ.2310288036. Διάρκεια εκθέσεως: έως 10/11. Ωράριο λειτουργίας: Δε,Τε,Σα 10:00-15:00, Τρ,Πε,Πα 10:00-21:00 www.miet.gr

“Subjective Visions” στο Μ.Ι.Ε.Τ.

Η κεντρική εικαστική έκθεση του προγράμματος Μόσχα – Θεσσαλονίκη 2009, “Subjective Visions”- Έργα της συλλογής του Stella Art Foundation, λαμβάνει χώρα στο πολιτιστικό κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, στα πλαίσια του παραλλήλου προγράμματος της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Η απεικονιζόμενη έγχρωμη φωτογραφία σε dibond του O. Kulik, τιτλοφορείται «Η πρόσκληση», ενώ ο S. Polnarev εκθέτει την σειρά με τίτλο «Ρωσία-Ερείπια» η οποία αποτελείται από οχτώ φωτογραφίες, επίσης έγχρωμες, ερειπωμένων κτηρίων με ξεφτισμένες πόρτες, γεμάτα μπάζα και κατεστραμμένα αντικείμενα. Το “Institution of unstable thoughts” είναι βίντεο εγκατάσταση αποτελούμενη από έναν λευκό καναπέ πάνω στον οποίο κυλούν κι αλλάζουν συνεχώς σχήμα, κόκκινες δεσμίδες χρώματος που προβάλλονται πάνω του από έναν προτζεκτορα και το «Πορτραίτο της Stella Kassaeva” –ιδρύτρια του Stella Art Foundation στη Μόσχα- είναι έργο μεγάλων διαστάσεων που δεσπόζει επιβλητικό. Η ραμμένη αργυροτυπια σε ύφασμα απ’την σειρά «Επιστρέφοντας», είναι μια μαύρη φιγούρα που απλώνει τα χέρια ανοίγοντάς τα στο ύψος των ώμων και το “Dominoleum”, μια κατασκευή από εκατοντάδες ντόμινο που σχηματίζουν ένα μαύρο κτίσμα με λευκές τελείες. Τα «Κόκκινα παπούτσια» και η κόκκινη «Τυπική φορεσιά απ΄την Μογγολία» είναι δυο μεγάλων διαστάσεων λάδια σε μουσαμά του Α. Eniliitsky, όπως επίσης και το ποτήρι του “Cortina Bar” μέσα στο οποίο αντανακλώνται τα γήινα χρώματα του μπαρ. Η αργυροτυπια «Τουλίπα και μαχαίρι» τοποθετεί τα τρυφερά πέταλα του λουλουδιού στην αιχμηρή κόψη του μαχαιριού και « Η τέχνη ως ιδέα ως ιδέα» είναι φωτοαντίγραφο αποσπάσματος λεξικού που εξηγεί τον όρο “sensation”, τυπωμένο σε μαύρο πλαστικό πάνω στο οποίο κάνουν αντίθεση τα λευκά γράμματα. Απ’την άλλη, υπάρχουν και έργα αδιάφορα, αλλά και έργα όπως η εγκατάσταση “Earthworks” από βαμμένα μαύρα κοντραπλακέ στων οποίων τις γωνίες είναι μπηγμενα μεγάλα καρφιά γύρω απ΄τα οποία είναι κουβαριασμένο λευκό σχοινί (?????). Και ως αποκορύφωμα το….. «Κατουρώντας το ποτήρι»………....... Είναι αυτό ακριβώς που ισχυρίζεται ο τίτλος της αργυροτυπιας…….ένα πέος το οποίο ουρεί μέσα σε ένα ποτήρι σαμπάνιας!!??...^~/://**>:~…~<:~…/>://**…??!! Διάρκεια εκθέσεως έως 1/11.Ωράριο λειτουργίας: Τρ-Πε, Σα & Κυ 10:00-18:00, Πα 10:00-14:00 & 18:00-21:00. Είσοδος ελεύθερη. Β. Όλγας 108 τηλ.2310295170-1 www.miet.gr

“Dalibros” στην Casa Bianca

Σήμερα ολοκληρώθηκε στην Casa Bianca η έκθεση φωτογραφιών που σκιαγραφεί την σχέση του Salvador Dalí με τα βιβλία, η οποια διοργανωθηκε στα πλαισια των 44ων Δημητρίων. Ο γνωστός ζωγράφος του σουρεαλισμού ποζάρει με ένα βιβλίο στο χέρι σε διάφορα δωμάτια, τοποθεσίες και σημεία. Η αγάπη του για τα βιβλία ξεκινά από την εφηβική του ηλικία. Αργότερα ως φοιτητής Καλών Τεχνών στη Μαδρίτη γνώρισε μελλοντικούς συγγραφείς, όπως τον Rafael Alberti και τον Federico García Lorca, αλλά και στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με την πρωτοποριακή λογοτεχνία. Η συγγραφική δραστηριότητα του Dalí ξεκίνησε στα δεκαπέντε του χρόνια, με ένα ημερολόγιο, συνέχισε με το Manifiest groc (Αντικαλλιτεχνικό μανιφέστο) φουτουριστικού χαρακτήρα κατά της κλασικής τέχνης και το αφιερωμένο στη Gala, “L’ amour et la mémoire” (Ο έρωτας κι η μνήμη). Τα κορυφαία του έργα τα έγραψε στη Νέα Υόρκη: “The secret life of Salvador Dalí” και το μυθιστόρημα “Rostros ocultos” (Κρυμμένα πρόσωπα). Όταν επεστρεψε στη Ισπανία, ακολούθησε το “Diario de un genio” (Ημερολόγιο μιας ιδιοφυίας). Ως εικονογράφος βιβλίων, καταλόγων και περιοδικών, εικονογράφησε, μεταξύ άλλων, εκδόσεις: του “Macbeth”του Shakespeare (1948), του «Δον Κιχώτη» του Cervantes (1957), του “Faust” του Goethe (1969), του «Τριστανος και Ιζολδη» (1970), του «Δεκαήμερον» του Βοκκάκιου (1972), της γαλλικής εκδόσεως του “Paradise Lost”του John Milton (1974), της “Divina Commedia” του Dante Alighieri (1960). Έργο του Dalí είναι και τα σκηνικά της ταινίας του Alfred Hitchcock, “Spellbound”............

O Dalí συνήθιζε να σημειώνει και να σχεδιάζει στα περιθώρια των βιβλίων του ή επάνω στις εικόνες αυτών, δίνοντας τις διπλές, αόρατες εικόνες του…..αντικείμενα μετατρέπονται σε άλλα και εικόνες μετατρέπονται σε άλλες, μετά από μια δεύτερη πιο προσεκτική ματιά. Το βιβλίο του Barnaby Conrad, “The death of Manolete” του ενέπνευσε μια απ’τις πιο διάσημες ελαιογραφίες του, “El torero alucinógeno” (Ο παραισθησιογόνος ταυρομάχος)………

1000+1 Πράξεις στο Ινστιτούτο Goethe

Η εικαστική αυτή έκθεση εντάσσεται στο παράλληλο πρόγραμμα της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και πραγματοποιείται, επίσης, και στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Στο Ινστιτούτο Goethe θα βρει κανείς το μεγάλων διαστάσεων “Naturlig” της Α. Κρυσταλλα, που απεικονίζει, με μελάνι πάνω σε χαρτί, ένα πλήθος γερακιών και μια αλεπού να παραφυλά. Το πολύ έξυπνο “United colors of capitalism” της I. Anton, αποτελείται από πολύχρωμα τετράγωνα κομμάτια μεταξωτού υφάσματος στα οποία είναι γαζωμένα τα λογότυπα διαφόρων πολυεθνικών εταιρειών, αλλά και το HIV δίπλα σε μια σύριγγα. Τέλος, η «Κρεββατοκάμαρα της δημοκρατίας» του Rohde H. Michael αποπνέει εγκατάλειψη: ξεφτισμένα η ταπετσαρία, αλλά και ο σοβάς στους τοίχους, ανακατεμένα και σχισμένα τα σκεπάσματα και κουρέλια και κατεστραμμένα αντικείμενα πεσμένα παντού στο πάτωμα!
Goethe Institut, B. Όλγας 66, τηλ.2310889611 www.goethe.de/thessaloniki Διάρκεια έως 9/10. Ωράριο λειτουργίας: Δε-Πα 10:00-21:00.
Institut Français, Λεωφόρος Στρατού 2Α, τηλ.2310821231 www.ift.gr Διάρκεια έως 15/10. Ωράριο λειτουργίας: Δε-Κυ 11:00-20:00

“Personal- Political” στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης

Πρόκειται για μια έκθεση Ελλήνων εικαστικών η οποία εντάσσεται στο παράλληλο πρόγραμμα της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και στα Δημήτρια και είναι επηρεασμένη από τα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Ο Θόδωρος συμμετέχει σε αυτήν με μια εγκατάσταση η οποία προστάζει: «Μην κοιτάζετε. Προβάλλετε τα οράματα σας» και ο Τ. Παυλοπουλος με το "Hollywood", που θυμίζει περισσότερο υβριστική επιστολή στον τέως πρόεδρο των Η.Π.Α, με την οποία συμφωνώ απολύτως, αλλά δεν νομίζω πως αποτελεί και έργο τέχνης… Η φωτογραφία του Σ. Σωκράτους «Το σχολείο» εστιάζει πάνω σε μια κατεστραμμένη βιβλιοθήκη με όλα της τα βιβλία σχισμένα κάτω στο πάτωμα… «Το σφυρί χωρίς αφέντη» είναι η εγκατάσταση του Α. Βουσουρα, η οποία αποτελείται από ένα σφυρί που κρέμεται πάνω από μια βιτρίνα με μπιμπελό από πορσελάνη, ενώ ταυτόχρονα ακούγονται ήχοι από γυαλιά που θρυμματίζονται και χειροκροτήματα…… Το «Δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα λυκειάρχη» είναι ένα στυλό φτιαγμένο έτσι ώστε να μοιάζει με σφεντόνα!!??***^^###!!? Οι «Αρθρωτές» είναι το κάτω ήμισυ ενός κρανίου από πολυεστερική ρητίνη με την κάτω γνάθο, τα δόντια και όλα...και με κομμάτια υφάσματος μέσα…… Το «Πεπιεσμένο βαμβάκι» του Ν. Κεσανλη αποτελείται από μια ξύλινη πρέσα η οποία πιέζει μια παλιά, λερωμένη, βαμβακερή μπλούζα….. Ένας καναπές λερωμένος απ’τα κόκκινα ζουμιά με τα οποία είναι γεμάτα πολυάριθμα τσουκάλια ακουμπισμένα πάνω του και ένα βίντεο που δείχνει δυο πόδια με κακόγουστο, μαύρο, δαντελωτό καλσόν να καθαρίζουν το σπίτι με μια ηλεκτρική βούρτσα, συνθέτουν το έργο “Demining”!!!???###^^^***?? Ο Δ. Αληθεινος στην άτιτλη κατασκευή του έχει τοποθετήσει δυο μεγάλα πανέρια από λάστιχο, το ένα γεμάτο με πέτρες, το άλλο με άδεια μπουκάλια….. Φωτεινές εξαιρέσεις, κατ’ εμε, αποτελούν: Το ακρυλικό σε καμβά του Κ. Τσωλη, «Βουνά της Ρούμελης», σε τόνους του λευκού, μαύρου και γκρι! Το πολύχρωμο κολλάζ από φωτογραφίες με διάφορα θέματα απ’ όλη την υφήλιο, «Ο πολιτισμένος κόσμος αντιμετωπίζει πρωτοφανείς κινδύνους», του Γ. Σισκου! Και τα “John Doe” και “Five Star”, δυο υπέροχα, απαστράπτοντα έργα μεγάλων διαστάσεων από μελάνι και glitter σε χαρτί, του Δ. Σωτηροπουλου!!! Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Αποθήκη Β1, Λιμάνι τηλ.2310593270 Διάρκεια εκθέσεως: 11/9-23/10 Ωράριο λειτουργίας: Δε-Κυ 11:00-20:00 Είσοδος ελεύθερη. www.cact.gr

”Face to faces” στο Μουσείο Φωτογραφίας

Στα πλαίσια του προγράμματος “Dialogue d’ image” -το οποίο περιοδεύει στον κόσμο και κάθε φορά εμπλουτίζεται με καλλιτέχνες της χώρας που το φιλοξενεί- παρουσιάζεται απ’το Μ.Φ.Θ. η έκθεση «Face à face» η οποία εντάσσεται στο παράλληλο πρόγραμμα της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Θέμα της το πορτραίτο και αυτοπορτραιτο, αλλά και τα προβλήματα της σημερινής κοινωνίας παρουσιασμένα με κριτική ματιά, χιούμορ και θεατρικότητα. Τα έργα της Ε. Κρανιωτη διακατέχονται από χιουμοριστική διάθεση, όπως και του P. Ramette ο οποίος βάζει τον άνθρωπο να στέκει όρθιος ενώ βρίσκεται σε θέση οριζόντια σε σχέση με το πάτωμα. Στην «Αντιστροφή της βαρυτητος» δε, αντιστρέφεται όλο το τοπίο, έρχονται τα πάνω κάτω, αλλά ο άνθρωπος παραμένει ακλόνητα όρθιος! Ο Π. Κοκκινιάς συλλαμβάνει τον κόσμο στο δρόμο και στο μετρό, ενώ η C. Hartmann ασχολείται κυρίως με τους αστέγους. Στο «Χωρίς τίτλο» του Μ. Μπαμπουσση βλέπουμε σε πρώτο πλάνο ένα μέρος με την πυκνή βλάστηση της ζούγκλας και σε δεύτερο την ζούγκλα της μεγαλούπολης με τους ουρανοξύστες. Στα “Bouncing balls Ι & ΙΙ” της Β. Μπεχρακη, αιχμαλωτίζεται η κίνηση των πολύχρωμων κουβαριών μαλλιού και ο Y. Toma φωτογραφίζει σκηνές διαπεπραγμένων εγκλημάτων, καθώς δίνει στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του τίτλους όπως «Η υπόθεση του Λούβρου»! Ο H. Hemmert εστιάζει πάνω στη «Μόνα και στην πολυθρόνα» και ο A. Bublex στη σειρά «Βεστιάριο», πάνω στα ρούχα μέσα απ΄τα οποία απουσιάζει το ανθρώπινο σώμα. Τέλος, ο Orlan επεξεργάζεται τα πορτραίτα του ώστε να μοιάζουν με προκολομβιανά αγαλματίδια!!! Διάρκεια εκθέσεως έως 20/9. Μουσείο Φωτογραφίας, Αποθήκη Α΄, 1ος ορ. Λιμάνι, τηλ.2310566716 Ωράριο λειτουργίας: Τρ-Πα 11:00-19:00, Σα-Κυ 11:00-21:00 http://www.thmphoto.gr

Υπεροχες Ταινιες-Υπεροχα Soundtracks 3: Αφιερωμα Wim Wenders

"Ο ουρανος πανω απ'το Βερολινο"- Radiohead soundtrack





"Paris,Texas"- Ry Cooder soundtrack



"Lisbon story"- Madredeus sountrack

“Paint-id” στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Σε αντιδιαστολή με την έκθεση στο ισόγειο του ΜΜΣΤ, στον πρώτο όροφο λαμβάνει χώρα η καταπληκτική έκθεση σύγχρονης ζωγραφικής “Paint-id” η οποία εντάσσεται και πάλι στα πλαίσια του παραλλήλου προγράμματος της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Η «Οικογενειακή στιγμή» του Κ. Τσωλη, ξεθωριασμένη πίσω απ’το «κάρβουνο» της καθημερινοτητος, συλλαμβάνει ένα ζευγάρι με το παιδί του –που αλλού?- μπροστά στην τηλεόραση. Στα έργα του ιδίου καλλιτέχνη «Νοέμβριος» και “Far West” το χρώμα αλουμινίου σκιαγραφεί δίνοντας μόνο μια υποψία της απεικονιζόμενης σκηνής, ενώ στο κάτω μέρος του καμβά το χρώμα παίζει με το φως για να αποκαλύψει με μια λίγο πιο προσεκτική ματιά τους τίτλους εφημερίδας που αντιστοιχούν στην απεικονιζόμενη ιστορία. Η «Μεταμόρφωση» του Β. Καρουκ είναι ένα σκοτεινό έργο όντως με αέρα transformer, ενώ απ’το βίντεο του ιδίου δεν εκπέμπονται οι συνήθεις ασυνάρτητοι ήχοι, αλλά μια σαγηνευτική, σκοτεινή μουσική η οποία τραβά την προσοχή του επισκέπτη ώστε να το παρακολουθήσει. Τα έργα του Π. Λουκά παραπέμπουν με τα έντονα τους χρώματα και με τις μυθικές τους εικόνες και πλάσματα, σε εικονογραφημένα παραμύθια για παιδιά. Στο “Burning from the inside”, για παράδειγμα, βλέπουμε κάποιον μάγο ή σοφό κάτω απ’τις μωβ φυλλωσιές, να εξιστορεί ίσως κάποια παλιά ιστορία με νόημα στα παράξενα πλασματακια που κατοικούν το παραμυθένιο δάσος. Τα έργα του Χ. Δεληδημου έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο, τη μια τριγυρισμένο από αγκάθινα κλαδιά, μπλε μάτια και κοράκια που παραμονεύουν να τα καταβροχθίσουν μέσα σε ένα σκοτεινό μπλε-γκρι περιβάλλον, την άλλη να ιππεύει έναν λέοντα ή να στέκει στην πλάτη ενός ψαριού δυσαναλόγων διαστάσεων σε σχέση με τον άνθρωπο, όπως άλλωστε και η κουκουβάγια που πετά από πάνω του και όλα τα ζώα που τον πλαισιώνουν. Στα έργα του υπαρχουν, επίσης, πολλές κρυμμένες λεπτομέρειες. Ο δράκος της θάλασσας του Β. Ζωγράφου είναι βγαλμένος απ΄την κινεζική παράδοση κι οι άνθρωποι του Β. Σαλπιστή στέκονται σαν μαγεμένοι με γυρισμένη πλάτη μέσα σ’ένα καταπράσινο λιβάδι. Ο Β. Βασιλακακης βάζει σε πρώτο πλάνο τα «Αγκάθια» και σε δεύτερο το πολυώροφο κτήριο μέσα σ’ένα αστικό τοπίο, ενώ ο Ε. Πατσουρακης, στα έξι έργα μικρών διαστάσεων της σειράς “Erase”, σβήνει από φωτογραφίες πρόσωπα, σιλουέτες και τοπία στο «Κάπου». Το «Πολύ μακριά» της Μ. Ψωμά δείχνει κάποιο απομονωμένο σπίτι σε σκιώδες τοπίο και κάτω από έναν βαθύ μπλε ουρανό κι ο Η. Παπαηλιακης απεικονίζει «Τα μυστικά του βάλτου», τον «Κλεφτοκοτά» και την «Ζωή του Σαούλ».
Διάρκεια εκθέσεως: έως 31/7. Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Εγνατία 154 (εντος Δ.Ε.Θ.-Hellexpo) τηλ.2310240002 www.mmca.org.gr Ωράριο λειτουργίας: Τρ, Πε, Σα 10:00-18:00, Τε 10:00-22:00, Πα 10:00-19:00, Κυ 11:00-15:00, Δε κλειστά. Είσοδος 4 Ε.

Ευγενία Αποστόλου 1984-2009 στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Στα πλαίσια του παραλλήλου προγράμματος της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης εντάσσεται η αναδρομική έκθεση έργων της Ευγενίας Αποστόλου η οποία πραγματοποιείται στο ισόγειο του ΜΜΣΤ. Οι «Μνήμες παιδικής ηλικίας» είναι το κλειδί, η καραμέλα και μια ομπρέλα για την ζωγράφο, ενώ η «Θαλασσογραφία» είναι δυο γαλάζια λάδια σε καμβά με μια μικρή αναμενόμενη εναλλαγή. Η «Ροη» επίσης είναι έργο εις διπλούν και η «Σιωπηλή διαδρομή» είναι ένα, δυο, τρία, τέσσερα, (ξέρω βαρεθήκατε να μετράτε αλλά τελειώνουν…) πέντε, ΕΞΙ μαύρα λάδια!!~~##*?*^!! Αυτό ήταν έργο εις πολλαπλουν….όπως άλλωστε και τα «Όρια» που αποτελούνται από ΕΞΙ και πάλι μαύρα κάρβουνα σε χαρτί όπου το κάρβουνο δεν καλύπτει όλη την επιφάνεια του χαρτιού αλλά αφήνει μια λευκή επιφάνεια στο όριο αυτού. Το «Προς το λευκό» είναι λάδια που πλησιάζουν (όπως θα καταλάβατε) το λευκό χρώμα……αλλά δεν είναι!???*~#!^??! Να μιλήσω τώρα για έλλειψη φαντασίας?....Για έλλειψη έμπνευσης?....Καλά δεν μιλαω! ΑΥΤΑ!!!
Διάρκεια εκθέσεως: έως 31/7. Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Εγνατία 154 (εντος Δ.Ε.Θ.-Hellexpo) τηλ.2310240002 www.mmca.org.gr Ωράριο λειτουργίας: Τρ, Πε, Σα 10:00-18:00, Τε 10:00-22:00, Πα 10:00-19:00, Κυ 11:00-15:00, Δε κλειστά. Είσοδος 4 Ε.

Música Cubana-Αφιερωμα

Trailer της ταινιας-ντοκυμαντερ πανω στην μουσικη και την ζωη της Κουβας, Buena Vista Social Club, του Wim Wenders.



Compay Segundo & Eliades Ochoa- Chan Chan



Eliades Ochoa- El Carretero

Υπεροχες Tαινιες - Υπεροχα Soundtracks 2

Mathieu Kassovitz- La Haine



Jim Jarmush- Dead Man -Neil Young



Emir Kusturica- Arizona Dream -Goran Bregovic



Michael Caton-Jones -Scandal- Dusty Springfield with Pet Shop Boys

“Techno Rituals” στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Η έκθεση μεγάλου μέρους της δουλειάς του Μπάμπη Βεκρη εντάσσεται στο παράλληλο πρόγραμμα της Biennale Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για εγκαταστάσεις στον χώρο, περιβάλλοντα και επιτοιχιες συνθέσεις στις οποίες χρησιμοποιούνται το ατσάλι και το ανοξείδωτο, η ηλεκτρική ενέργεια και το φως. Τα “Kinetic house I & ΙΙ” αποτελούνται από σφαιρικές και αλλού σχήματος κατασκευές μέσα σε τετραγωνισμένο πλέγμα, επάνω στις οποίες τρέχουν παλμικά LEDs. Το “Tectonic” είναι μια τριγωνική κατασκευή, ενώ τα “Digital avatar I & II” είναι επιτοιχιες συνθέσεις σε αλουμίνιο με ψηφιακούς μετρητές και LEDs σε κίνηση, που διαγράφουν την πορεία τους πάνω σε ευθείες ή λοξές γραμμές, κύκλους και παραλληλόγραμμα σχήματα. Γεωμετρική κατασκευή είναι και το “Floating conversion”, ενώ το “Frozen in time” αιχμαλωτίζει τα ανοξείδωτα ακανόνιστα σχήματα και τα πλαισιώνει με νέον και LEDs. To υπέροχο “Geothetic pixel structure” θυμίζει πλανήτη τοποθετημένο στο κέντρο σφαιρικού συμπαντικού πλέγματος, το “Global signal” από χαλκό με λευκά LEDs στις άκρες του, φαντάζει σαν μετεωρίτης που έπεσε στη γη και έχει την λάμψη πολύτιμου λίθου πριν υποστεί επεξεργασία και το “Art-physical” είναι η εγκατασταση της κεντρικής αιθούσης του πρώτου ορόφου του μουσείου: Μέσα στην σκοτεινή μαύρη αίθουσα δεκάδες φωτισμένα plexy glass παραπέμπουν σε δάσος από ψηλά διαστημικά μανιτάρια που εκφύονται σε κάποιον άλλον πλανήτη και διαχέουν παντού ένα πρασινωπό φως!!!!

Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αποθήκη Β1, Λιμάνι. Ωράριο λειτουργίας: Δε-Κυ 11:00-20:00. Διάρκεια εκθέσεως: έως 30 Αυγούστου. http://www.greekstatemuseum.com http://www.thessalonikibiennale.gr
H εισοδος ειναι ελευθερη σε ολες τις εκθεσεις της Biennale.